|
| |

Puszcza
Białowieska jest ostatnim naturalnym lasem nizinnym – perłą wśród puszcz starego
kontynentu. To ostoja zasobów genetycznych roślin, grzybów i zwierząt. Dzięki
naturalnemu bankowi genów będzie możliwe w przyszłości odtworzenie zniszczonej
przyrody europejskiej. Zasługuje więc na miano dziedzictwa nie tylko Europy, ale
i całej ludzkości . wysoki stopień naturalności, duża zwartość i rozległość
kompleksu leśnego oraz występowanie na jego terenie wszystkich zbiorowisk
leśnych spotykanych w tej części Europy,
obecność dużych powierzchni dorodnych starych drzewostanów naturalnego
pochodzenia z dużą liczbą drzew pomnikowych,
obecność pełnego inwentarza dużych ssaków żyjących w warunkach naturalnych:
żubry, jelenie, łosie , sarny, dziki, wilki, rysie,
duże bogactwo flory i fauny.
Lasy
naturalne Puszczy Białowieskiej w wielu fragmentach zachowały jeszcze cechy
pierwotne, gdzie ciągłość pokoleń ożywionego świata przyrody trwa nie przerwanie
od tysięcy lat. Cechuje je wielogatunkowa i wielopiętrowa struktura z całym
bogactwem różnorodnoś ci
biologicznej. Licznie reprezentowane gatunki świata roślin, grzybów i zwierząt
występują tylko tutaj, niektóre z nich charakterystyczne są wyłącznie dla
dzikich ostępów Puszczy. Najcenniejszym pod względem przyrodniczym obiektem
polskiej części Puszczy Białowieskiej jest najstarszy w Polsce – Białowieski
Park Narodowy. Jego początki sięgają 29 grudnia 1921 r. a zrodził się on dzięki
wysiłkom leśników, naukowców i przyrodników. Jego perłą jest
Obszar
Ochrony Ścisłej BPN, gdzie od tysięcy lat nieprzerwanie przebiegają spontaniczne
procesy naturalne, niezakłócone ingerencją człowieka.
na Obszarze Ochrony Ścisłej
Białowieskiego Parku Narodowego głównymi typami lasu są grądy, stosunkowo
mniejszą powierzchnie zajmują podmokłe lasy liściaste i mieszane. Dominującymi
gatunkami w drzewostanie są: świerk pospolity, sosna zwyczajna, olsza czarna,
dąb szypułkowy, brzoza brodawkowata i omszona. Rzadziej występują jesion
wyniosły, lipa drobnolistna, klon zwyczajny, topola osika i wiązy. Cechą
charakterystyczną drzewostanów puszczańskich jest ich różnorodna struktura
wiekowa. Ich średni wiek szacuje się na około 80 lat i 130 lat .

Zapuszczający się w ostępy
Puszczy zapomina o rzeczywistości i przenosi się do krainy, gdzie czas zatrzymał
swój bieg dawno temu....

|